Ontvangst container met evangelisatielektuur

Dinsdag 8 juli is eindelijk de langverwachte container met evangelisatielektuur gearriveerd uit Ierland. We hadden nog maar enkele dozen in het magazijn en stonden al een paar maanden te wachten op deze container om de mensen in het binnenland te kunnen voorzien van lektuur. Dit keer mochten we een 20'' (ca. 6 meter lange) container ontvangen van onze partnerorganisatie Revival Movement Association en die bevatte meer dan 1.300 dozen van ca. 23 kilo. We zijn om 6 uur 's ochtens vertrokken naar het magazijn van Visión Latina waar de vrachtwagen al stond te wachten, en konden met 7 man beginnen met uitladen. Benjamin Gerritsen, Douglas en Ik hebben ook meegeholpen met uitladen. Rond 11:00 kwamen er nog 9 personen van een Christelijk centrum voor ex-drugsverslaafde bij om ons te helpen met uitladen.

Die mannen hebben in God een tweede kans gevonden hun leven te verbeteren en van de drugs af te komen, en helpen ons altijd mee om de containers uit te laden. Wat was dat werk zwaar zeg! Ik voelde mijn spieren de volgende dag zeker wel, ik wist niet eens dat ik zoveel spieren had :)
We waren om 12:00 klaar met het uitladen van de container en het magazijn was weer eens aardig vol...voor hoelang weten we niet ;) Het lektuur wordt uit onze handen genomen als warme broodjes. En dat is een geweldig teken! Het is een zegen om weer Christelijke lektuur te ontvangen waardoor wij verder kunnen werken om het Woord van God te verkondigen! Er is zoveel navraag naar lektuur dat we nu al de volgende bestelling gaan plaatsen bij de drukkerij.

Dit keer hadden we een paar nieuwe boekjes ontvangen voor kinderevangelisatie waar we de laatste tijd veel mee bezig zijn. Het zijn gekleurde boekjes met eenvoudige verhaaltjes over de Bijbel. Ik kan de kinderen al zien glimlachen als ze de boekjes in ontvangst nemen!
Bidt a.u.b. mee dat al het materiaal wat we hebben ontvangen tot zegen mag zijn voor velen en dat velen ook God daardoor zullen leren kennen. Alvast bedankt!
Ex-drugsverslaafden met Douglas en mij op de Foto

Nachtbidstond en daarna naar het strand!

Nachtbidstond

Op vrijdag 27 juni hebben we een nachtbidstond voor jongeren gehad. De bidstond vond van 22:00 uur tot 5:30 plaats en we hebben een heel programma georganiseerd daarvoor. Elk uur hadden we iets anders, zingen, bijbelstudie, gebed, spelletjes, pauzes en dramastukjes. We hebben ook nieuwe talenten binnen de groep ontdekt. Er waren 2 jongens die hun debuut maakten als gastsprekers (zie foto rechts, één van de jongens) en die waren geweldig goed! Misschien was ik te moe om de verbeterpunten op te merken maar hoe dan ook, ze hebben mijn aandacht erbij gehouden en de inhoud was heel goed. Het is goed om te zien hoe de jongeren hun talenten ontwikkelen. Beiden jongens krijgen theologische begeleiding van iemand uit het team en dat blijkt goed te gaan! Dit is maar het begin van een nieuwe generatie predikanten en jongeren die het Woord van God verkondigen!

Om 5:30 's ochtends waren we nog super actief om verder te gaan maar we hadden voor de volgende dag 28 juni een uitje naar het strand georganiseerd. We hebben een grote bus gehuurd en zijn met 24 man naar het strand gegaan. We zijn om 6.30 vertrokken en zijn rond 16:30 thuis gekomen. Natuurlijk waren we allemaal uitgeput maar toch hebben we van een heerlijke zonnige dag genoten. We hebben spelletjes gedaan, elkaar in het water gegooid, een wandeling gemaakt en lekker gerelaxed, dat hoord er ook bij. Het is mooi om als Christen lekker te kunnen chillen en genieten van het leven. We zijn geschapen om van Gods schepping te genieten en te samenleven in liefde en gemeenschap met onze naasten.

Mijn verjaardag - 17 juni !

Er is er een jarig, hoera!

Afgelopen 17 juni ben ik 26 jaar geworden. Het was één van de mooiste verjaardagen van mijn leven. Ik werd gewekt door mijn zus Swanny en mijn nichtje Sarita met een "er is er een jarig hoera" in het Spaans en ik kreeg wat lekkernijen om de dag "zoet" te beginnen. Toen ik op mijn mobiel keek zag ik dat ik 10 nieuwe smsjes ontvangen had en 2 gemiste oproepen voor mijn verjaardag. Binnen een half uur kreeg ik nog eens 10 smsjes en binnen een uur heb ik 5 telefoontjes gekregen. Gedurende de dag kreeg ik meer dan 60 smsjes en meer dan 50 berichtjes binnen via Facebook van vrienden over de hele wereld, en ook een aantal per email. Wow, dat vond ik echt bemoedigend! Ik had nog nooit zoveel felicitaties ontvangen! Tussen de middag was ik uitgenodigd om bij een vriend van de jeugd te eten. Ik wist niet dat ze dat expres hadden gedaan zodat de rest het ABA team mijn verjaardagscadeau kon kopen en mijn bezig konden houden. Ze hadden een surprise party voor mij georganiseerd!

Ik moest rond 18:00 uur met de aanbiddingsgroep van de kerk oefenen. Toen ik bezig was zag ik een aantal jongeren heen en weer lopen in en rondom de kerk (ik woon 2 verdiepingen boven de kerk). Ik had een vermoede dat het om mijn verjaardag ging. Ik wou zelf al iets organiseren maar ik mocht niet van de jeugd, ze zeiden dat ze zelf iets zouden doen. Rond half acht waren we klaar met oefenen en toen werd ik verzocht mijn eigen verjaardagstaart op te halen bij de bakker, samen met een jongen van de jeugd. Ik vond dat vreemd want hier doet een jarige normaal gesproken niet. Nadat we de taart hadden opgehaald zei hij dat we even bij hem thuis moesten langs gaan om de taart aan zijn moeder te laten zien (tijd winnen natuurlijk), en toen we daar aankwamen zei die jongen "oh Salomon, je zus belde net dat je ouders uit Nederland gebeld hebben voor je verjaardag, dus je moet onmiddellijk naar je huis gaan, ik zal wel meelopen". Dat kon helemaal niet omdat ik mijn ouders al gesproken had en het rond die tijd in Venezuela al bijna 3uur 's ochtends in Nederland was. Maar ik ging gewoon mee.

Toen ik mijn huis binnenliep waren alle lichten uit en er scheen een video beamer tegen de muur met een filmpje...ik zag een foto van mezelf! Het was een filmpje - fotorapportage over mijn leven en het afgelopen jaar in Venezuela, gevolgt door bemoedigende woorden van het ABA-team (mijn jeugd werkgroep). Aan het eind zag ik ook verschillende leden van het team in beeld om persoonlijk iets te zeggen voor de camera. Dat was ZO ontroerend, ik kreeg tranen in mijn ogen. Ik was helemaal sprakeloos. Toen het filmpje afgelopen was gingen alle lichten aan en verscheen het hele ABA-team verkleed met hoedjes en gekke brillen (zie foto) om samen een verjaardagliedje te zingen. Het was een geweldig moment! Er waren zoveel mensen aanwezig en de stemming was geweldig!

Toen ze klaar waren met zingen moest ik een speech houden, met tranen in mijn ogen. Ik was echt geraakt door alles wat ze in het filmpje hebben gezegd en vertoont. Het was zo legitiem, zo eerlijk, zo vol liefde, ik wou dat het nooit voorbij zou gaan. Ik heb ze bedankt voor alles wat ze voor mij gedaan hebben en gezegd dat ik het team als familie beschouw. Toen ik klaar was met mijn speech gingen ze één voor één een korte speech houden om te zeggen hoeveel ze mij waardeerden en wat ik in hun leven heb betekent sinds ik in Venezuela ben aangekomen vorig jaar. Sommige zeiden dat ze ongelovig waren en ze door mij de Heer hebben leren kennen, anderen waren van God afgedwaald en voelden dat ik ze geholpen heb om weer voor God te leven, anderen heb ik gestimuleerd om verantwoordelijkheid aan te nemen, en zo had een ieder zijn verhaal met mij. Ik was echt verbaast om te horen dat ik bij voorbeeld voor één van de jongeren uit Peru (vluchteling in Venezuela) het beste was dat hem in 4 jaar was overkomen. Ik voelde echt dat God dat moment gebruikt heeft om mij te laten zien dat ik goed bezig ben geweest het afgelopen jaar. In de "zending" of als full-time vrijwilliger zijn vaak de resultaten van je werk niet meetbaar omdat je voornamelijk met mensen bezig bent. Je kan het misschien merken aan veranderde levens (vooral bij extreemgevallen van drugs, alcohol etc) maar die veranderingen nemen vaak tijd en veel energie (coaching etc). Als je geen directe resultaten ziet dan kan het soms frustrerend zijn en dan komen de vragen: ben ik wel goed bezig? is dit echt de plek waar ik zijn moet? wat doe ik hier? Maar God zal ervoor zorgen dat je bevestiging krijgt van hetgeen waar je mee bezig bent. Het was alsof God tegen mij zei, d.m.v. de jeugd, "Salomon, je bent op de plek waar ik je wil hebben op dit moment. Je hebt het tot nu toe goed gedaan, ga zo door". Ik zal altijd terugkijken op dit moment in mijn leven!

Maar dat is nog niet alles....de jeugd had namelijk nóg een verrassing voor mij. Ze vroegen wat ik voor mijn verjaardag wou hebben of nodig had en toen zei ik 2 dingen, een nieuwe mobiele telefoon (om de dinosaurus Samsung telefoon die ik had te vervangen) en een horloge. Ik kon mijn ogen niet geloven toen ik mijn cadeau opende, na een zoektocht die ze gepland hadden om het cadeau te vinden. Het was een nieuwe mobiele telefoon! Ik had bepaalde functies nodig voor de telefoon: massale smsjes versturen om contact te houden met de hele jeugdgroep, mogelijkheid om telefoon via de computer te beheren (voor contacten, agenda, etc) en die functies zitten er allemaal op. Ook zit er muziekfunctie bij (handig als muziekleider), een camera (had die andere niet) en nog veel meer toeters en bellen. Het is een geweldig gereedschap om het jeugdwerk beter te kunnen verrichten. Ik kan nu zelfs de Bijbel lezen op mijn mobiel! Toen ik dat cadeau had uitgepakt en bijna achterover viel, kwam een oude klasgenote langs om een cadeau te brengen en mij te feliciteren. Het cadeau was een nieuw horloge! Ik kon mijn ogen niet geloven, ik kreeg beide verlangens van mijn hart, een mobiel en een horloge! God is zo goed!
We hebben gezellig feest mogen vieren met elkaar en ik heb al die momenten in mijn hart geprint omdat het één van de beste verjaardagen van mijn leven was. Ik zal die momenten nooit vergeten! Dank u wel God, U bent geweldig!

Een Jeugduitje naar het park

De jeugd in Parque del Este

Afgelopen zaterdag 7 Juni zijn we als jongerengroep Juventud ABA naar een park geweest om samen over het onderwerp "eenheid" te leren. Alle activiteiten werden gericht op eenheid: de spelletjes, liedjes die we zongen en de korte meditatie. Er waren circa 20 jongeren aanwezig om samen over eenheid te leren. Het was bovendien ook een heerlijke zonnige dag!

We hebben verschillende team-opbouwende spelletjes gedaan, o.a. 1) een touw tussen twee bomen hangen en het team de taak geven om alle deelnemers aan de andere kant van het touw te dragen. Het was best een uitdaging omdat er ook zware mensen bij waren die door kleine en dunne mensen over het touw gedragen moesten worden. Maar het is gelukt!

2) Een cirkel maken met alle deelnemers die een touw met beide handen vastpakten. Het touw was ook aan de uiteindes vastgenoopt. De deelnemers moesten zo ver uit elkaar staan totdat het touw strak gespannen was, ter hoogte van de heupen. En daar moest de grootste en zwaarste deelnemer op lopen en de hele cirkel bij langs lopen. Als iemand niet genoeg kracht had om die persoon te houden moesten de andere deelnemers extra kracht uitoefenen. Het was echt teamwerk! Ik vind het moeilijk om spelletjes uit te leggen dus kijk maar naar de plaatjes :)

We hebben ook een geweldige tijd gehad voor zang en muziek. We hebben een akoestische gitaar meegenomen en een trommel waar we flink lawaai mee hebben gemaakt. Ik heb ook een meditatie kunnen geven over eenheid. Beter is twee dan één. Als er één van de twee zwak wordt, dan kan de andere een deel van het gewicht dragen en dan toch samen verder gaan. Samen staan we sterk! Als Christenen zijn we deel van hetzelfde lichaam in Jezus en moeten dus conflicten vermeiden. We moeten eenheid zoeken, ook als is iemand misschien de dikke teen (en misschien stikt ie ook nog, haha) en de andere een knie, we hebben elkaar nodig om verder te gaan.

We zijn rond 4 uur 's middags naar huis gegaan en hadden die avond een geweldige jongerenavond. Het jeugdwerk groeit en groeit gezond!

Ik tijdens de meditatie over "Eenheid"

Opname van videoclip bij mij in het dorp

Salomon op de videoclip "En Paz" van Daniel Calveti.

Afgelopen maand heb ik meegeholpen met de opname van een videoclip van een bekende Christelijke artiest genaam Daniel Calveti (een artiest van Marcos Witt's record label CanZion). De regisseurs uit Amerika belden me op toen ze in Venezuela aankwamen en vroegen of ik een lokatie wist waar arme mensen woonden want ze wouden daar een videoclip opnemen. Ik zei meteen: "natuurlijk wel, ik woon in een arme wijk van Caracas!" Dus de volgende dag ontving ik een camaraploeg uit Rusland (ik kende ze al van een reis naar St. Petersburg in 2002 ), de zanger uit Puerto Rico en de regisseurs uit Amerika en Rusland. We zijn vanaf half negen 's ochtens bezig geweest tot een uur of 3 's middags. Omdat het een bekende artiest is, heb ik meteen de jongeren van Juventud ABA ingelicht dat we aan het opnemen waren en die kwamen meteen kijken. We mochten zelfs nog op de videoclip als acteurs! Dus als je de onderstaande video bekijkt zul je een paar bekende gezichten tegenkomen (nou ja, bekend van andere foto's die ik hier heb gepubliceerd). Bovendien kan je op de videoclip zien waar ik woon: Las Minas de Baruta, Caracas, Venezuela.

De videoclip is op youtube te zien: http://youtube.com/watch?v=zo6ppf0t7ek

Net aan de dood ontsnapt....op ziekenbezoek

Zondagmiddag ben ik samen met een paar vrienden naar een ziekenhuis in de binnenstad van Caracas geweest. Daar lag de vriend van een vriendin van ons die afgelopen week werd bekogeld door een misdadigers bende in het dorp waar ik woon. Ondanks de 3 schoten in zijn lichaam (waarvan 2 in zijn gezicht) is hij niet overleden. Hij kreeg een kogel net boven zijn neus die naar zijn wang zakte, een kogel in zijn wang die bij zijn kaak terecht kwam en een kogel dwars door zijn arm. Zijn linker oog was helemaal opgezet en bloedde, waardoor hij niks kon zien. De dokters zeiden dat hij waarschijnlijk nooit meer zal zien door dat oog. Na een week in het ziekenhuis te hebben gelegen waren de kogels nog steeds in zijn lichaam omdat zijn gezicht nog steeds opgezwollen was. Wat een trieste gebeurtenis. Ik heb zelfs de kogel in zijn wang kunnen voelen (op het verzoek van de jongen).

Omdat het bezoekuur om was mochten we niet allemaal naar binnen, alleen ik mocht naar binnen met de vriendin van de jongen omdat ik de jeugdleider van Juventud ABA ben en de jongen met mij wou praten. Toen ik de ziekenhuis binnenkwam was alles vies en slecht onderhouden. Het stonk naar dood. De hele gang lag vol patiënten, er was politie overal (omdat de criminelen vaak als ze iemand neerschieten en nog leeft, naar het ziekenhuis gaan om hem af te maken). Er waren een paar gewonde gevangenen die door iemand van justitie veroordeelt werden tot een zwaardere straf (gewoon op de gang!) en er waren mensen die huilden.

Ik ben iets langer dan een uur bij de jongen geweest. Zijn moeder was erbij, en er lag nog een jongen naast hem, die blijkbaar in elkaar was geslagen door een andere bende. Ik heb de spulletjes overhandigd die we voor hem hadden gekocht (appels, peer, drinken, etc) en toen heb ik een ernstig gesprek met hem gehad. Hij zat diep in de problemen, door wapenhandel etc (ik mag geen verdere details geven...) en vluchtte voor zijn leven. Ik heb hem verteld dat God hem een tweede kans had gegeven om te leven en dat het tijd was om na te denken over zijn toekomst. Wil je zo verder leven? Denk je echt dat jouw vriendenkring opbouwend is? Wil je geen betere toekomst voor jou en je vriendin? Alle beslissingen hebben gevolgen, zij het goede of slechte gevolgen. Als je vandaag goede beslissingen neemt zul je later een goed uitkomst krijgen. Kies je ervoor om zo te blijven leven dan weet ik niet hoevel kansen je nog krijgt en dan weet ik zeker dat het slecht met je afloopt. Hij bleef een tijd stil terwijl ik wat dingen uitlegde over goede en slechte beslissingen maken, over het Bijbelvers 1 Cor. 10: 23 "Alles mag, maar niet alles is zinvol. Alles mag, maar niet alles is opbouwend." en toen bekende hij dat hij fout bezig was en een verlangen had om te veranderen. Hij zei dat hij een nieuw persoon was geworden toen hij Jezus had aangenomen als Heiland en Verlosser, een paar dagen voordat we op bezoek kwamen. Ik hoop dat hij ook op het goede pad zal blijven, ook al weet ik dat hij het niet makkelijk zal krijgen met een bende achter zijn broek.

Ik heb behoorlijk veel indrukken kunnen krijgen van hoe slecht het ziekenhuissysteem in Venezuela is. Ik voelde me misselijk toen ik naar huis reed, niet alleen door de lucht binnen het ziekenhuis maar door alle sombere indrukken. Het is geen leuke manier om een zondagmiddag door te brengen maar ik vond het bezoek nodig om de jongen te bemoedigen het goede pad te volgen, voordat het slechte pad zijn leven neemt.

Computerles voor het ABA-team

Het team tijdens de computertraining bij mij thuis.

Afgelopen maandag, zoals gewoonlijk om maandavond, hadden we een ABA-team bijeenkomst. Voor de nieuwe lezers: ABA is de naam van de jongerengroep die we in Februari van start zijn gegaan binnen de Rehobot gemeente, waar ik de eindverantwoording van heb. Het "werk team" bestaat uit 13 jongeren die elk een taak uitvoert om samen goed te functioneren en om aan de groei van de ABA groep te werken. Begin het jaar hadden we maar 20 jongeren tijdens de jongerenavonden die elke 2 weken plaatvinden. In April hadden we bijna 60, en nu zijn we een beetje teruggevallen naar +/- 30, omdat het door de vakanties en kampen tussendoor niet duidelijk was voor de jongeren wanneer de jongerenavonden plaatvonden. Ons doel is om eind dit jaar 100 jongeren in de groep te krijgen, of ten minste het team zo te trainen dat ze 100 jongeren aankunnen. Dat is dus best een uitdaging voor de leiding.

Om als groep beter te kunnen functioneren heb ik het team sinds Maart in werkgroepen gesplitst, zodat we doelgerichter aan dingen kunnen werken. We hebben 3 werkgroepen: Geestelijke zorg, Sociale zorg en Media. Onder de geestelijke zorg valt: Bijbelstudies, bidden & vasten, evangelisatie, bezoek aan jongeren, workshops en training. Onder sociale zorg: Jongerenavonden, kampen, sociale uitjes, sport & recreatie, PR en fondswerving. Onder Geluid en Media: Audio & Video, het muziekteam van ABA en website van Juventud ABA. Ik heb voor elke afdeling een coördinator aangesteld die het werk binnen zijn afdeling moet laten groeien en die verantwoording moet afleggen aan de leiding. Het is best een uitdaging omdat de helft van het team tussen 12 en 17 jaar oud is en die zijn niet altijd even makkelijk om mee te werken. Ik probeer ze vanaf jong al met verantwoording uit te dagen en ze waarden te leren die ze in hun dagelijks leven toe kunnen passen. Tot op heden doen de verschillende afdelingen het aardig goed maar we hebben het beoogd niveau nog niet bereikt. We zitten nog in de leerfase en het "wenningsproces" om als team te functioneren.

Om efficiënt te kunnen werken als team hebben we het GMAIL platform aangenomen als systeem omdat het veel mogelijkheden biedt. GMAIL is bekend als emailprovider, maar heeft ook veel andere functies, bijvoorbeeld: het delen van kalenders (en ook synchroniseren met andere kalenders), documenten, foto's, chat, sms herinneringen, etc. Daarom heb ik het hele team "overtuigd" (nou ja, verplicht dan, haha) om een gmail account te openen, en dat is me ook aardig gelukt. Mijn doel was om de gedeelde kalenders (agenda's) te gebruiken om maandelijkse en kwartaalplanningen te maken van de ABA activiteiten.

Google (Gmail) kalender - ABA activiteiten voor de maand Juni

Ik wou dan één kalender hebben voor de ABA jongeren waar alle activiteiten op staan, en dan dat elke afdeling zijn planning maakt en alle activiteiten op elkaar afstemmen. We groeien steeds meer als jeugdgroep en ik wil voorkomen dat we dubbele planningen maken. Bij voorbeeld, het evangelisatieteam wil op een zaterdag overdag een actie houden terwijl het sportteam een toernooi wil houden, en de kerk een cursus wil geven voor jongeren op dezelfde dag. Dat gaat niet... of wel maar dan splits je de groep in 3. Als we goed werken aan de planning van de verschillende activiteiten kunnen we ook beter samenwerken. Ik heb ooit eens geleerd dat 1 minuut planning soms 10 minuten aan uitvoering kan besparen, en dat heb ik ook ervaren in de planning van mijn activiteiten.

Toen het hele team een Gmail account had geopend, heb ik een introductiecursus gegeven over Gmail en de verschillende functies (incl. kalender). Dat vond maandag 2 weken geleden plaats en ging aardig goed (ook al hebben we er 3 uur over gedaan, en dat is best lang voor nieuwe leerstof - ik was zelf ook uitgeput). Ze kregen de opdracht om door de week zelf met de verschillende functies te spelen en zouden elkaar de maandag daarop weer ontmoeten voor het tweede deel. Ik heb die week tijd genomen om met verschillende jongeren alle functies door te nemen, en afgelopen maandag hadden we weer computerles bij mij thuis (zie foto's). Dit keer vroeg ik of iedereen een laptop mee kon nemen om ze aan een netwerk te verbinden om "live" de agenda's in te kunnen vullen. Dat lukte aardig, met o.a. geleende laptops, die van de kerk, die van Benjamin Gerritsen en die van mij konden we online elkaar toevoegen aan de contacten van Gmail, de chat, de verschillende agenda's aanmaken en delen. We hebben gelijk de planning gemaakt voor de komende maanden en verschillende projecten besproken (kinderkamp in Augustus, kamp voor de oudere vrouwen, jeugdkamp etc die we gaan organiseren). Het was een geweldige avond! We hebben veel geleerd en ik kreeg ook de indruk dat iedereen ongeveer op hetzelfde kennisniveau is. Vanaf deze week gebruiken we heel actief onze agenda's om de verschillende activiteiten te plannen. Tot nu toe gaat het geweldig!

Bezoek uit Nederland!

Zondag ochtend om 6.19 is een Nederlandse vriend van ons aangekomen uit Chile, waar hij een cursus Spaans volgde. Zijn naam is Benjamin Gerritsen, bekend van de Kaleb kampen in Nederland. Zijn doel is om als vrijwilliger mee te helpen met de activiteiten van de jeugd, maar vooral om het kinderwerk te steunen. Zijn visie is om langere tijd bij ons te blijven. Het is een zegen om hem hier bij ons te hebben. Zou u ook voor hem kunnen bidden, dat God hem zal mogen gebruiken tot zegen van het zendingswerk. Welkom Benjamin!

Een nieuw matras voor een arme vrouw

Tijdens mijn reis in Colombia mocht ik bij iemand thuis logeren, een hele gastvrije maar arme vrouw die het een eer vond om een buitenlander te ontvangen. Omdat ik de visite was, mocht ik op haar bed te slapen terwijl zij ergens anders ging slapen. Haar bed was een houten plank met een dunne campingmatrasje erbovenop (1cm dik) omdat ze geen geld had om een echte matras te kopen. Dat was zo hard als een steen en sliep echt niet gemakkelijk. Ik vond het vreselijk dat die vrouw daar altijd op moest slapen omdat je geen goede nachtrust kunt krijgen op dat ding (ik spreek uit ervaring, heb er 4 nachten op geslapen...)

Ik voelde op mijn hart een nieuwe matras voor haar te kopen en God heeft het zo geleid dat een taxichauffeur met een busje kostenloos mee wou om het matras op te halen bij de winkel, omdat hij het een goed doel vond. We hebben samen een goed matras uitgezocht en bij haar huis bezorgt. Ze kon haar ogen niet geloven toen we aankwamen! Ze begon spontaan te huilen omdat niemand haar ooit zo'n cadeau had gegeven. Ik zei dat het een glimlach van God was, niet van mij. Als we toch één derde van ons leven slapen (8 uur per dag) dan zou een matras rust moeten bieden toch? En dat biedt een houten plank niet. Ik deel deze gebeurtenis niet om mezelf eer te geven maar om te delen wat God door ons heen kan doen. Zoals er in Jakobus 4:17 staat "Als u weet dat u iets moet doen maar het nalaat, zondigt u." Laat ons altijd het goede doen, mensen zegenen met wat we zijn, wat we doen en wat we voor hun kunnen betekenen. Dat zou Jezus ook hebben gedaan...toch?

Ik had geen fototoestel bij me om de gebeurtenis te documenteren, maar zo zag het matras er ongeveer uit.

Rapport van de Colombia reis

Bogotá, Colombia

Beste vrienden, op dit moment schrijf ik vanuit Bogotá, Colombia, waar ik meehelp met de live opname van de nieuwe CD SOBRENATURAL van mijn vriend Marcos Witt. Marcos Witt is zoon van zendelingen (net als ik dus) en werkt als zanger en predikant, is eigenaar van een Christelijke platenmaatschappij (de grootste in Zuid Amerika) een heeft 54 aanbiddingscholen over de hele wereld. Hij werkt samen met John Maxwell om leiderschapstrainingen te geven in heel Zuid Amerika en heeft in zijn carrière al 4 Grammy's gewonnen. Marcos is in Nederland bekend door zijn boek EEN HART VAN AANBIDDING en door zijn conferenties (hij was op Opwekking in 2001). Hij is nu bezig om een aanbiddingsschool te starten in Nederland. Meer info www.canzion.nl

Met Marcos Tijdens het concert In de productieruimte

De opname van de CD vond afgelopen zaterdag 17 mei plaats in het stadium Simon Bolivar in Bogotá, met circa 40.000 mensen aanwezig. Het was o.a. een massale* evangelisatieactie omdat alle TV zenders aanwezig waren, en Marcos de kans had om de weken voor de opname op verschillende televisieprogramma's het Woord van God te delen. Ik heb vrijwillig meegeholpen met de verkoop van de kaartjes en hielp met alles was ik kon, om te leren van de logistiek van een concert. Misschien vraagt u zich af wat dit met zending te doen heeft, maar het is een manier om het Woord van God te verkondigen d.m.v. muziek. Door dit concert hebben miljoenen mensen in Colombia over Jezus gehoord en als de CD uitkomt zullen er miljoenen bijkomen. Ik voel me echt gezegend door deze reis, God heeft alles geleid. Mijn vliegticket kreeg ik cadeau van de luchtvaartmaatschappij omdat ze een vlucht geannuleerd hebben vorig jaar toen ik naar Argentienie vloog. Ik mocht bij vrienden logeren en heb nieuwe vrienden gemaakt. God is goed!

Colombia, prachtig land!

Op een persoonlijke vlak heb ik een roeping van God om in de toekomst muziek op te nemen, te zingen en te preken, dus zie ik dit als voorbereiding op de uitvoering van mijn roeping. Mijn visie is om volgend jaar mijn eerste CD op te nemen met Praise & Worship muziek. Ik heb veel contacten kunnen maken in de Christelijke muziekwereld. Ik heb bijvoorbeeld kunnen lunchen met de zanger Alex Campos (zeer bekende Christelijke zanger) en met andere zangers en producers die interesse hadden om me te steunen met de visie om een CD op te nemen. Het was een geweldig concert en een geweldige ervaring! De CD komt over een paar maanden uit.

Ik schrijf dit vanuit de kantoren van CanZion in Bogota en moet over 10 minuten naar een andere Stad van Colombia reizen, voordat ik naar Venezuela terugkeer.

Hier een paar videos van het concert:

Tot de volgende!

Salomon
* thanks Martin voor de verbetering ;)

In Bogotá, Colombia. Opname van live CD Marcos Witt!

Hallo bloglezers!

Ik bevind me momenteel in Bogotá, Colombia om de live opname van Marcos Witt´s nieuwe CD en DVD ¨Sobrenatural¨ bij te wonen. Deze keer werk ik niet als assistent van Marcos maar help ik wel mee met de logistiek van de verkoop van concertkaarten en informatie per telefoon (terwijl ik dit schrijf heb ik al 40 telefoontjes...oh nee wacht 42, 48..., beantwoord in 1 uur). De opname is o.a. bedoeld als evangelisatiemiddel om niet Christenen te bereiken via de TV zenders en media die betrokken zijn bij dit geheel. Gisteren was er een persconferentie met 45 verschillende mediavertegewoordigers (alle Colombiaanse TV zenders waren er) en vanochtend was Marcos van 5 tot 7 op een TV programma die over heel Colombia verschijnt. 

Gisteren ben ik met Marcos naar een megakerk geweest (leek net Hillsong Australie) waar hij gepreekt heeft. Vandaag en morgen is de agenda ook vol met activiteiten en de concert opname is a.s. zaterdag, er worden meer dan 40duizend menzen verwacht. Het is echt geweldig om hier te zijn en mee te helpen met dit evenement dat een zegen wordt voor het Colombiaans volk. Het woord van God wordt verspreid en dat is het belangrijkste! Ik vlieg volgende week terug naar Venezuela en dan zal ik een repportage geven over deze trip.

Saludos (groeten)

Salomon

Welkom op mijn blog!

Welkom op mijn blog!

Op Curacao in 2007

Bedankt voor je bezoek! Op mijn blog kan je de perikelen van mijn tijd hier in Venezuela lezen, wat ik dagelijks, of wekelijks doe, de projecten waar ik mee bezig ben, mijn reizen & gedachtes en wat mij bezig houdt als vrijwilliger in de non-profit sector. Je kunt ook foto's zien, muziek luisteren (ja, heb een paar leuke liedjes uitgekozen als achtergrondmuziek) en natuurlijk ook reacties achterlaten onder elke publicatie.

Op página 2 kan je een stukje lezen over de Stichting Visión Latina waar ik momenteel als vrijwilliger werk, en wat ik hier precies doe. Mocht je me financieel willen sponsoren kan dat via paypal of overschrijving (zie instructies aan de rechter kant onderaan). Alvast bedankt voor je tijd en aandacht!

Veel leesplezier!
Salomon

Jongerenkamp 18-35 jaar

Vorige week ben ik samen met 8 jongeren uit mijn gemeente naar een jongerenkamp geweest in de stad Apure, vlakbij de grens van Colombia, helemaal afgelegen van de bewoonde wereld. Alles wat je daar ziet zijn koeien (nou ja, Venezolaanse dan), weilanden, zand, zon. rivieren en wilde dieren. We zijn een paar maanden geleden ook naar dit kamp geweest maar dan met meer dan 600 man, nu waren we in totaal maar 50 omdat het een andere doelgroep was. Het was voornamelijk bedoeld voor vrijgezelle jongeren van 18-35 jaar om workshops te hebben over relaties, huwelijk, wat je moet doen vóórdat je een relatie aangaat, dingen die je moet voorkomen etc, dit alles met Bijbelse onderbouwing. Het was een zeer leerzame kamp, vooral omdat we vaak als jongeren fouten maken bij het uitzoeken van onze levenspartner. Ook al ben ik niet echt bezig met het zoeken van een vriendin, kan ik die workshops gebruiken ter voorbereiden van mijn toekomstige relatie.

Ook al was het kamp door een lokale gemeente van 3.000 leden georganiseerd, mocht ik buitenstaander 2 keer de samenkomsten leiden met muziek en gezang. We hebben een mooie tijd van worship gehad, ik heb er van genoten.

Iets wat ik niet zo leuk vond is dat ik tijdens een voetbalwedstrijd mijn grote teen kneusde. Gisteren heb ik een röntgenfoto van mijn voet laten maken en volgens de arts zit er een kleine scheur in mijn bot. Ik heb vreselijk veel pijn gehad aan mijn dikke teen, nu valt het wel mee, ik voel alleen pijn als ik loop. Het enige wat ik daaraan kan doen is pillen slikken tegen de zwelling en pijn, mijn teen met iet wikkelen en rustig aandoen. Het groeit vanzelf weer aan elkaar.

De reis was super lang, we hebben er 11 uur over gedaan om van Caracas naar het kamp te komen en andersom. Het was in ieder geval de moeite wel waard :)

Autopech....ik zit al weken zonder auto

De auto van mijn vader op de takelwagen

De afgelopen weken heb ik zonder auto gezeten omdat de auto van mijn vader pech kreeg onderweg. Mijn vader heeft een personenwagen Toyota Corolla bouwjaar 1996 en ondanks de grote reparaties de afgelopen 6 maanden is het zeker een zegen geweest de afgelopen 3 jaar sinds de aankoop. Nu mijn ouders in Nederland zijn mogen Swanny en ik de auto gebruiken, nou ja, als die het doet haha.

Eind April reed ik op de snelweg tussen Guatire (1,5 uur bij Caracas vandaan) en Caracas en toen voelde ik plotseling dat de auto zichzelf afremde, alsof de versnellingsbak vast liep. Ik ging gelijk langs de weg staan, en dat was de laatste keer dat de auto het deed. Een takelwagen heeft de auto naar de dichtsbijzijnde stad gebracht (Guarenas) waar de auto de nacht heeft doorgebracht. Omdat er geen openbaar vervoer was op dat moment moest ik met een taxi naar Caracas om 3 meiden van de jeugd naar huis te begeleiden en ben de volgende dag weer met de bus naar Guarenas gegaan om de auto met een andere takelwagen naar Caracas te brengen (hier werken ze per zones, dus niet iedereen rijdt naar Caracas).

Tja, daar stonden we dan op de snelweg zonder auto

Toen de monteur de auto nakeek bleek de versnellingsbak inderdaad iets te hebben. Dat vond ik wel raar omdat we in December de motor hebben laten maken (nieuw) en in Februari de versnellingsbak (nieuw), maar het blijkt dat de monteur ons belazerd heeft en zich voor niks verantwoordelijk maakt. Het ergste is dat ik de dag na mijn pech de auto zou verkopen, en geen geld had om de auto te laten maken. Dus die verkoop kon ik wel schudden. Ik wou de auto verkopen omdat mijn vader een grotere auto nodig heeft om meer humanitaire hulpgoederen naar de verschillende steden in Venezuela te brengen. Een auto die in aanmerking komt is de Mitsubishi Spacewagon, 7 zitplaatsen, ruim, hoog en is niet veel duurder dan de toyota corolla.

Nu zijn we een paar weken verder en de auto staat nog in de garage omdat we een beetje krap zitten financieel om de auto te repareren voor de verkoop. Gelukkig hebben we een automonteur in de kerk die bereid is om op krediet de auto de evalueren en eventueel repareren. Hopelijk gaat hij er morgen mee aan de slag. Ik zal wel foto's plaatsen op mijn blog als de auto verkocht is en ik de nieuwe auto voor mijn vader kan kopen. Het is een verassing voor mijn ouders als ze terug komen van hun verlof in Nederland...

Bijbelvers van vandaag

"Wat u ook doet, doe alle werk met plezier, alsof het voor de Here is en niet voor mensen. U weet immers dat de Here u zal belonen met een deel van de erfenis, want u dient de Christus als Here." Colossenzen 3:23-24

Tijdens mijn stille tijd sprak deze tekst mijn aan omdat we soms vergeten voor wie we leven en voor wie we alle dingen zo goed mogelijk zouden moeten doen. Soms kunnen vrienden, medechristenen of medewerkers ons teleurstellen en verdriet bezorgen door onterechte kritiek te hebben, roddelpraatjes over ons te verspreiden, het nalaten van een verantwoordelijkheid, etc, vooral als je je inzet om het werk zo goed mogelijk te doen en iedereen zo veel mogelijk naar hun zin te maken. Op dat moment, als we mensen "even zat zijn", moeten we nadenken over: voor wie doe ik het? Voor hen of voor God? Voor wie leef ik? Voor wie werk ik? Voor wie zing ik? Voor wie sta ik elke ochtend vroeg op om naar mijn werk te gaan? Voor wie ga ik naar de kerk? Voor wie bereid ik de zondagsschool voor? Laat alles wat we doen zo goed mogelijk zijn omdat we het niet voor mensen doen, we doen het voor God en zullen daarvoor ook beloond worden in de hemel. Ook al word ons werk niet door mensen geprezen of bemerkt, we hebben een grote fan in de Hemel die ons toejuigt om door te gaan met het goede werk.We moeten alles voor de eer een glorie van God doen! "Wat u ook doet, doe alle werk met plezier voor de Heer"!